ΥΠΟΠΤΟ ΤΟ ΝΕΟ ΕΜΒΟΛΙΟ GARDASIL ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΤΟΥ ΤΡΑΧΗΛΟΥ ΤΗΣ ΜΗΤΡΑΣ

Υποπτο το νέο εμβόλιο Gardasil για την πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας

Kίνδυνοι από το εμβόλιο

Το Gardasil, το νέο εμβόλιο του ιού των κονδυλωμάτων (HPV, Human papilloma virus) της Merck, που χορηγείται με ένδειξη την πρόληψη του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, προστέθηκε στο συνιστώμενο πρόγραμμα εμβολιασμών της Αμερικής στις 29 Ιουνίου 2006. Έως το τέλος του 2006, το Σύστημα Αναφοράς Ανεπιθύμητων Ενεργειών Εμβολίων (VAERS) του Αμερικάνικου Οργανισμού Φαρμάκων και Τροφίμων (FDA), δέχτηκε 385 αναφορές ανεπιθύμητων ενεργειών για το Gardasil. Στο 66% των περιπτώσεων, δηλαδή σε 253 περιπτώσεις, χρειάσθηκε περαιτέρω διακομιδή σε ιατρείο ή νοσοκομείο. Σύμφωνα με τις αναφορές, 12 ασθενείς ηλικίας 13-23 ετών νοσηλεύθηκαν σε νοσοκομείο για διάστημα έως και 5 ημερών. Μερικά από τα συμπτώματα που αναφέρθηκαν, κατά σειρά συχνότητας, ήταν: Συγκοπή (55), ζάλη (41), πυρετός (41), εξάνθημα (33), παραισθησία και υπαισθησία (32), κνησμός (31), πονοκέφαλος (19), εμετός (16), μυαλγία (13), λεμφαδενοπάθεια (10), αρθραλγία (7), σύνδρομο Guillain-Barre (5).
Συγκοπή ονομάζεται η παροδική απώλεια της συνείδησης λόγω γενικευμένης εγκεφαλικής ισχαιμίας. Τα συγκοπτικά επεισόδια που συμβαίνουν μετά από εμβολιασμό θεωρούνται ακίνδυνα, όμως στην περίπτωση του Gardasil κάποια συνοδεύονταν και από άλλα νευρολογικά συμπτώματα ή τραυματισμούς λόγω πτώσης: Ένα κορίτσι δεκατεσσάρων ετών, αφού εμβολιάσθηκε και ο γιατρός βγήκε από την αίθουσα, έχασε τις αισθήσεις του και έπεσε από τον πάγκο που καθόταν με αποτέλεσμα να τραυματισθεί στη μύτη. Ένα άλλο κορίτσι ίδιας ηλικίας παραπονέθηκε για έντονο πόνο στο σημείο της ένεσης, λιποθύμησε και έπεσε από το εξεταστικό κρεβάτι. Μετά από 10-15 δευτερόλεπτα επανάκτησε τις αισθήσεις του και εμφάνισε πονοκέφαλο, εμετό, διαταραχή όρασης και πρόβλημα ομιλίας. Τελικά κατέληξε στο τμήμα επειγόντων περιστατικών. Επίσης ένα κορίτσι δεκατριών ετών, αφού εμβολιάσθηκε για HPV και ηπατίτιδα Α και βγήκε στο διάδρομο, λιποθύμησε και παρουσίασε τονικούς/κλονικούς σπασμούς για 15 δευτερόλεπτα. Δεν γνωρίζουμε εάν ο εμβολιασμός προκάλεσε στο κορίτσι αυτό μόνιμη νευρολογική βλάβη, πάντως τέτοιου είδους σπασμοί συνιστούν κρίσεις μείζονος επιληψίας (grand mal).
Η υπαισθησία και η παραισθησία είναι διαταραχές αισθητικότητας του δέρματος και σε ορισμένες περιπτώσεις αποτελούν συμπτώματα σοβαρών παθήσεων.
Το σύνδρομο Guillain-Barre είναι μια σοβαρή αυτοάνοση βλάβη κατά την οποία το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται σε τμήμα του περιφερικού νευρικού συστήματος. Εκδηλώνεται αρχικά με αδυναμία και μυρμήγκιασμα στα πόδια, που συχνά επεκτείνονται στα χέρια και στο πάνω μέρος του σώματος. Τα συμπτώματα μπορεί να ενταθούν και να επέλθει σχεδόν ολοκληρωτική παράλυση που εάν δεν αντιμετωπισθεί ο ασθενής κινδυνεύει να πεθάνει από παράλυση των αναπνευστικών μυών[1].
Οι παραπάνω πληροφορίες δημοσιεύθηκαν τον προηγούμενο μήνα από το Εθνικό Κέντρο Πληροφόρησης για τους Εμβολιασμούς της Αμερικής (NVIC)[2], κατόπιν επεξεργασίας των αναφορών του VAERS[3]. Υπάρχουν εκτιμήσεις ότι μόνο το 1-4% των ιατρών αναφέρουν ανεπιθύμητες ενέργειες στο VAERS[4]. Δηλαδή ο πραγματικός αριθμός των περιστατικών μετά την χορήγηση του Gardasil μπορεί να ανέρχεται σε χιλιάδες.
To VAERS προειδοποιεί ότι για κάθε περιστατικό που αναφέρεται δεν έχει τεκμηριωθεί η συσχέτιση με το εμβόλιο, επομένως δεν αποκλείεται ένα ποσοστό συμπτώσεων. Πάντως τα περιστατικά αυτά αποτελούν ισχυρές προειδοποιητικές ενδείξεις, και η ορθή ιατρική πρακτική απαιτεί όταν χορηγείται ένα φάρμακο και εμφανίζεται μια αντίδραση, να συσχετίζεται το φάρμακο με την αντίδραση αυτή και να ερευνάται το θέμα από τους αρμόδιους φορείς, αλλοιώς μπορεί να τεθεί σε κίνδυνο η δημόσια υγεία. Δυστυχώς, η πρόσφατη ιστορία της Merck έδειξε ότι οι φαρμακευτικές εταιρίες και ο FDA δεν ενεργούν με γνώμονα την προάσπιση της υγείας των πολιτών.
Τον Μάιο του 1999 ο FDA ενέκρινε το φάρμακο Vioxx (Rofecoxib) για την αντιμετώπιση της αρθρίτιδας. Το Vioxx σύντομα έγινε ένα από τα πρώτα φάρμακα σε πωλήσεις στον κόσμο. Το Νοέμβριο του 2000 μία συγκριτική μελέτη της Merck ονόματι VIGOR, έδειξε ότι η συστηματική λήψη της υψηλής δόσης του Vioxx πενταπλασίαζε τον κίνδυνο εμφράγματος του μυοκαρδίου σε σχέση με το ανταγωνιστικό φάρμακο Νaproxen. Η Merck απέδωσε το αποτέλεσμα αυτό σε υποτιθέμενη καρδιοπροστατευτική δράση του Νaproxen και διαβεβαίωσε ότι το Vioxx ήταν ασφαλές. Το μόνο μέτρο που έλαβε ο FDA, και μάλιστα 18 ολόκληρους μήνες μετά την δημοσίευση της VIGOR, ήταν η αναγραφή της πιθανότητας εμφράγματος στο φύλλο οδηγιών του φαρμάκου. Νέα ενοχοποιητικά στοιχεία προέκυπταν εν τω μεταξύ για το Vioxx. Τελικά τον Σεπτέμβριο του 2004, όταν ο όγκος των στοιχείων αυτών έλαβε επικίνδυνες διαστάσεις, η Merck το απέσυρε από την κυκλοφορία οικειοθελώς για να σώσει τα προσχήματα. Δηλαδή η Merck και ο FDA εθελοτυφλούσαν επί χρόνια μπροστά σε έναν ορατό κίνδυνο και περίμεναν η κατάσταση να εξελιχθεί από μόνη της, ενώ θα μπορούσαν να είχαν λάβει μέτρα από το έτος 2000. Με αυτό τον τρόπο προκάλεσαν πολλές χιλιάδες εμφράγματα και θανάτους στον Αμερικάνικο λαό.
Έτσι περίπου μίλησε ενώπιον της Αμερικάνικης Γερουσίας ο Dr David Graham, υψηλά ιστάμενο στέλεχος του FDA, σε κατάθεσή του τον Νοέμβριο του 2004[5]. Την ίδια περίοδο, η Merck και ο FDA δέχθηκαν χείμαρρο κατηγοριών από επιστήμονες και ιατρικά περιοδικά σε όλο τον κόσμο. Ακολούθησαν χιλιάδες μηνύσεις κατά της εταιρίας από τις οικογένειες των θυμάτων. Μια χήρα μάλιστα πήρε 250 εκατομμύρια δολλάρια αποζημίωση. Σε συνέντευξη που έδωσε ο Dr Graham τον Αύγουστο του 2005[6] αποκάλυψε την διαφθορά μέσα στον FDA, ο οποίος έχει πελατειακή σχέση με τις φαρμακευτικές εταιρίες διότι χρηματοδοτείται κατά ένα μεγάλο μέρος από αυτές. Έτσι, δεν λειτουργεί σωστά ως θεσμός προάσπισης της δημόσιας υγείας, και εγκρίνει φάρμακα με ανεπαρκείς κλινικές δοκιμές. Ως αποτέλεσμα, οι πιθανές σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες των φαρμάκων αυτών εμφανίζονται κατά κανόνα αφού διοχετευθούν στην αγορά, αλλά και τότε ο FDA σπάνια επεμβαίνει και συνήθως αφήνει το θέμα στην κρίση των εταιριών. Βέβαια οι εταιρίες είναι εξ ορισμού απρόσωπες οντότητες που τοποθετούν πάνω απ' όλα τα συμφέροντά τους και όχι την ανθρώπινη υγεία. Στη συνέντευξή του ο Dr Graham εκτιμά ότι το Vioxx προκάλεσε 140000 εμφράγματα και 60000 θανάτους, και διαβεβαιώνει ότι παρά το σκάνδαλο αυτό τίποτα δεν άλλαξε στον μηχανισμό λειτουργίας του FDA. Δηλαδή οι πολυεθνικές συνεχίζουν ακάθεκτες το έργο τους και ο κόσμος παραμένει απροφύλακτος. Τα φάρμακα είναι σήμερα μία από τις κύριες αιτίες θανάτου στην Αμερική. Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να τονισθεί ότι φάρμακα όπως το Vioxx εγκρίνονται και κυκλοφορούν και στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Στις κλινικές δοκιμές τα πειραματικά φάρμακα συγκρίνονται με εικονικά φάρμακα (placebo) ως προς την αποτελεσματικότητα και την ασφάλειά τους. Στις δοκιμές του Gardasil, ο FDA επέτρεψε στην Merck να χρησιμοποιήσει σχεδόν αποκλειστικά ένα δραστικό placebo με αλουμίνιο[7], αντί για αδρανές placebo φυσιολογικού ορού. Μια τέτοια πρακτική μπορεί να δώσει ψευδώς καθησυχαστικά αποτελέσματα όσον αφορά την ασφάλεια ενός πειραματικού φαρμάκου. Το Gardasil περιέχει 225 mcg αλουμινίου. Τα άλατα αλουμινίου χρησιμοποιούνται στα εμβόλια ως ανοσοενισχυτικά χωρίς να έχει ελεγχθεί ποτέ η ασφάλειά τους σε κλινικές δοκιμές. Αυτό είναι απαράδεκτο διότι η τοξικότητα του αλουμινίου έχει αναγνωρισθεί εδώ και 100 χρόνια. Το αλουμίνιο είναι νευροτοξικό, εγκαθίσταται στον εγκέφαλο και έχει συσχετισθεί με την νόσο Alzheimer. Το Gardasil περιέχει και 35 mcg βορικού νατρίου, που είναι επίσης δηλητήριο και χρησιμοποιείται ως εντομοκτόνο. Ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα είναι ότι το Gardasil είναι γενετικώς παρασκευασμένο, αφού περιέχει πρωτεϊνες που παράγονται από ζυμομύκητα στον οποίο έχει ενσωματωθεί ένα γονίδιο (τμήμα DNA). Υπάρχει λοιπόν ο κίνδυνος να περιέχει ξένα κυτταρικά στοιχεία όπως ένζυμα και γονίδια, τα οποία μπορεί να προκαλέσουν γενετικές αλλοιώσεις στο εμβολιασμένο άτομο, με πιθανή συνέπεια καρκίνο ή τερατογενέσεις. Η Merck παραδέχεται ότι ο κίνδυνος καρκινογένεσης και γονιδιακής βλάβης από το εμβόλιο δεν έχει εκτιμηθεί[7]. Με άλλα λόγια η Merck διεξάγει αυτή την στιγμή ένα μη ελεγχόμενο πείραμα σε διεθνές επίπεδο, χορηγώντας στα παιδιά σας ένα εμβόλιο για την πρόληψη του καρκίνου που δεν γνωρίζει πόσους καρκίνους θα προκαλέσει! Επί πλέον το πείραμα αυτό είναι πανάκριβο, αφού το πλήρες αρχικό σχήμα εμβολιασμού στοιχίζει περίπου 500 ευρώ. Τελικά, πόσα από τα κορίτσια που αντέδρασαν άσχημα στο εμβόλιο θα αναπτύξουν χρόνιες ανοσολογικές ή νευρολογικές βλάβες και πόσα θα αναπτύξουν καρκίνο ή γονιδιακές βλάβες στο μέλλον;

Αποτελεσματικότητα του εμβολίου

Σε αυτή την ενότητα παραθέτονται στοιχεία για τον ιό HPV, που δημοσιεύονται από τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών της Αμερικής (CDC)[8] και από την Ευρωπαϊκή Κοινοπραξία για την εκπαίδευση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας (ECCCE)[9]. Ο HPV είναι ένας σεξουαλικά μεταδιδόμενος ιός. Είναι τόσο διαδεδομένος, που η πλειονότητα των σεξουαλικά ενεργών ενηλίκων θα έχουν υποστεί μία τουλάχιστον HPV λοίμωξη κατά την διάρκεια της ζωής τους. Υπάρχουν πάνω από 100 διαφορετικοί τύποι του ιού. Κάποιοι από αυτούς, όπως ο 6 και ο 11, έχουν συσχετισθεί με την εμφάνιση κονδυλωμάτων. Κάποιοι άλλοι, όπως ο 16 και ο 18, έχουν συσχετισθεί με την εμφάνιση καρκίνων στα γεννητικά όργανα διότι είναι παρών σε ένα μεγάλο ποσοστό αυτών των περιπτώσεων. Ο ιός HPV ανιχνεύεται σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις καρκίνου του τραχήλου της μήτρας και σπανιότερα σε καρκίνους του κόλπου και του αιδίου. Εντούτοις, η πλειοψηφία των HPV λοιμώξεων είναι παροδικές και ασυμπτωματικές. Το 90% περίπου των γυναικών εξουδετερώνουν τον ιό από μόνες τους μέσα σε δύο χρόνια από την αρχική λοίμωξη. Μόνο το 1% των σεξουαλικά ενεργών ενηλίκων εμφανίζουν κονδυλώματα σε κάποιο στάδιο της ζωής τους.
Όσον αφορά τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, σήμερα πιστεύεται ότι αρχίζει με μια HPV λοίμωξη που το σώμα δεν μπορεί να καταπολεμήσει. Στη συνέχεια, ο ιός προκαλεί κάποιες αλλαγές στα τραχηλικά κύτταρα. Στην αρχή οι αλλαγές αυτές δεν είναι σημαντικές αλλά με το πέρασμα του χρόνου μπορεί να χειροτερέψουν και σταδιακά να καταλήξουν σε καρκίνο. Είναι μια αργή διαδικασία, με τον καρκίνο να εμφανίζεται 10-15 χρόνια μετά την αρχική HPV λοίμωξη, αλλά μόνο εάν η λοίμωξη επιμένει σε όλη αυτή την χρονική διάρκεια. Το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί εν τω μεταξύ να εκμηδενίσει τον ιό, και οι αλλαγές των τραχηλικών κυττάρων να αντιστραφούν στο φυσιολογικό.
Οι λόγοι που μόνο κάποιες λοιμώξεις προχωρούν και προκαλούν καρκίνο, δεν διευκρινίζονται. Πάντως αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου διατρέχουν γυναίκες που καπνίζουν, κάνουν κακή διατροφή, έχουν ταυτόχρονα και άλλες λοιμώξεις όπως χλαμύδια, λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, και γενικά έχουν αδύνατο ανοσοποιητικό σύστημα.
Οι αλλαγές των τραχηλικών κυττάρων ανιχνεύονται στην εξέταση Παπανικολάου. Ανάλογα με τον βαθμό ανωμαλίας που θα δείξει η εξέταση, η ασθενής μπορεί να θεραπευθεί ή απλά να παρακολουθείται. Τα προγράμματα προληπτικού ελέγχου και η έγκαιρη θεραπεία έχουν μειώσει δραματικά τα κρούσματα καρκίνου του τραχήλου της μήτρας στις ανεπτυγμένες χώρες τις τελευταίες δεκαετίες. Για παράδειγμα, το 2002 στηνΑμερική είχαμε 8.7 νέα περιστατικά ανά 100000 γυναίκες (12085 νέα περιστατικά). Από αυτές το 50% δεν είχαν κάνει ποτέ εξέταση Παπανικολάου και ένα επιπλέον 10% είχαν να εξετασθούν 5 χρόνια. Όμως, στις υπανάπτυκτες χώρες της Αφρικής και της Ασίας που το επίπεδο υγείας είναι χαμηλό και δεν υπάρχει πρόληψη, ο καρκίνος αυτός εξακολουθεί να είναι από τους πρώτους σε συχνότητα στον γυναικείο πληθυσμό.
Επίσης, με τον τακτικό γυναικολογικό έλεγχο προλαμβάνονται και πολλές περιπτώσεις καρκίνων του κόλπου και του αιδίου, νόσων που σήμερα σπανίζουν στον δυτικό κόσμο. Το 2002 στην Αμερική είχαμε μόλις 0.7 και 2.3 νέα περιστατικά ανά 100000 γυναίκες αντίστοιχα.
Τα συμπεράσματα λοιπόν που προκύπτουν είναι:

1. Ο ιός HPV είναι τόσο διαδεδομένος, που η HPV λοίμωξη μπορεί να θεωρηθεί μάλλον φυσική συνέπεια της σεξουαλικής δραστηριότητας παρά σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα. 2. Η πλειοψηφία των HPV λοιμώξεων υποχωρούν αυτόματα χωρίς κανένα σύμπτωμα. Επίσης υπάρχουν περιπτώσεις καρκίνων στις οποίες δεν είναι παρών ο HPV. Όλα δείχνουν ότι εκτός από τον ιό υπάρχουν άλλοι πιο σημαντικοί παράγοντες που ευθύνονται για την εμφάνιση του καρκίνου. Αυτοί οι παράγοντες όμως δεν διερευνούνται.
3. Σήμερα τα κρούσματα καρκίνου του τραχήλου της μήτρας στις ανεπτυγμένες χώρες είναι αναλογικά σπάνια λόγω των προγραμμάτων προληπτικού ελέγχου.

Η Merck λοιπόν κατασκεύασε ένα εμβόλιο, το Gardasil, που είναι σχεδιασμένο να προφυλάσσει από 4 τύπους του ιού HPV, τους 6, 11, 16 και 18. Οι τύποι 16 και 18 ανιχνεύονται στο 70% περίπου των περιπτώσεων καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, και οι τύποι 6 και 11 ανιχνεύονται σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό περιπτώσεων κονδυλωμάτων. Κλινικές δοκιμές σε γυναίκες μή φορείς του ιού, έδειξαν σχεδόν 100% αποτελεσματικότητα στην πρόληψη προκαρκινικών αλλοιώσεων και κονδυλωμάτων, που προκαλούνται από τους τύπους του HPV που περιέχει το εμβόλιο. Για την μέγιστη λοιπόν αποτελεσματικότητα, συστήνεται ο εμβολιασμός να γίνεται στην ηλικία των 11-12 ετών, πρίν την έναρξη της σεξουαλικής δραστηριότητας, που τα κορίτσια δεν έχουν έρθει ακόμα σ' επαφή με τον ιό. Πάντως συστήνεται να εμβολιάζονται και γυναίκες έως 26 ετών.
Όμως τα αποτελέσματα του μαζικού εμβολιασμού στην πράξη είναι απρόβλεπτα διότι:

1. Το εμβόλιο δεν καλύπτει όλους τους επικίνδυνους τύπους του HPV. Ο μαζικός εμβολιασμός ενέχει τον κίνδυνο να επικρατήσουν οι τύποι του ιού που δεν υπάρχουν στο εμβόλιο, ή να δημιουργηθούν μεταλλαγμένα στελέχη των τύπων που μάχεται το εμβόλιο. 2. Το Gardasil δεν υποκαθιστά τα προγράμματα προληπτικού ελέγχου. Ο εμβολιασμός μπορεί να δώσει ψευδή αίσθηση ασφάλειας σε κάποιες γυναίκες, με αποτέλεσμα να παραλείπουν τον προληπτικό τους έλεγχο και να αυξηθούν έμμεσα τα κρούσματα καρκίνου.
3. Οι κλινικές δοκιμές της Merck διήρκησαν 2-4 χρόνια. Η εταιρία αναφέρει ότι δεν γνωρίζει για πόσα χρόνια παρέχει ανοσία το πλήρες αρχικό σχήμα εμβολιασμού[7].
4. Πολλές γυναίκες εμβολιάζονται για τύπους του HPV των οποίων είναι ήδη φορείς. Ο HPV 16 για παράδειγμα, είναι από τους συχνότερους τύπους στον γυναικείο πληθυσμό[8]. Τα εμβόλια βέβαια δεν θεραπεύουν προϋπάρχουσες λοιμώξεις, μάλλον τις επιδεινώνουν. Περιστατικά HPV λοίμωξης, δυσπλασίας τραχήλου και κονδυλωμάτων μετά την χορήγηση του Gardasil έχουν ήδη αναφερθεί στο VAERS[2].

Συμπεράσματα για το Gardasil

Τις τελευταίες δεκαετίες ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας έχει φθίνουσα πορεία διότι υπάρχει ακίνδυνος και αποτελεσματικός τρόπος πρόληψης. Ο μαζικός εμβολιασμός ως επιπλέον προληπτικό μέτρο είναι ένα επικίνδυνο πείραμα που δεν έχει βάσιμη ιατρική αιτιολογία. Ο κόσμος όχι μόνο δεν ενημερώνεται επαρκώς για τους κινδύνους του Gardasil, αλλά το εμβόλιο συχνά παρουσιάζεται ως το θαύμα της επιστήμης που θα σώσει τις γυναίκες από έναν απειλητικό καρκίνο. Η παραπληροφόρηση αυτή δημιουργεί στους πολίτες ένα πλέγμα συναισθημάτων που καθιστά την επιλογή του εμβολιασμού μονόδρομο. Όμως μόνο ο σωστά ενημερωμένος πολίτης μπορεί να κάνει ορθές επιλογές για θέματα που αφορούν την υγεία του ώστε να μην γίνεται έρμαιο οικονομικών και άλλων συμφερόντων. Ζούμε άραγε σε μια κοινωνία όπου η γνώση διακινείται ελεύθερα και όπου οι άνθρωποι έχουν πραγματικά την δυνατότητα να επιλέγουν;
Το μέλλον μας επιφυλάσσει και άλλες εκπλήξεις. Στο στάδιο των κλινικών δοκιμών βρίσκονται αυτή την στιγμή DNA εμβόλια αποτελούμενα από απλό κυκλικό DNA (πλασμίδιο), στο οποίο έχουν εισαχθεί το γονίδιο που κωδικοποιεί για το επιθυμητό αντιγόνο και ένας εκκινητής για την έκφραση του γονιδίου στα ευκαρυωτικά κύτταρα. Με άλλα λόγια ετοιμάζεται ένα πείραμα γενετικής με απρόβλεπτες συνέπειες, διότι αυτά τα εμβόλια θα τροποποιούν πλέον άμεσα το ανθρώπινο γενετικό υλικό. Οι επιστήμονες υγείας έχουμε υποχρέωση να είμαστε σε επαγρύπνιση και να τοποθετούμε το συμφέρον των ασθενών μας πάνω από κάθε άλλη σκοπιμότητα, διότι οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και το μέλλον της ανθρωπότητας αβέβαιο.
του Υφαντή Βασίλη, Φαρμακοποιού, vasifa@vivodinet.gr, Μάρτιος 2007

http://www.homeopathy.gr/homeopathy/gardasil_side_effects.html

AIDS ΚΑΙ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΙ

AIDS & ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΙ

Πώς τα εμβόλια μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά την υγεία. Καινούργιες απαντήσεις σε παλιά ερωτήματα.

Είναι δυνατόν η οποιαδήποτε διαταραχή να θεωρείται μια "ατυχής" συγκυρία στην ζωή ενός ανθρώπου, για την οποία ο άνθρωπος είναι αμέτοχος; Είναι δυνατόν εντελώς αιφνίδια να αποδιοργανωθεί πλήρως ένας οργανισμός την ώρα που πρότινος εθεωρείτο υγιής; Αυτά εμφανίζονται μόλις οι εσωτερικές συνθήκες αλλάζουν και αποτελούν το κατάλληλο υπέδαφος, για να αναπτυχθούν". Γ.Βυθούλκας, Νοέμβριος '87: "Η Νέα Διάσταση στην Ιατρική".
Ο εμβολιασμός εισήχθη στην ιατρική, από τον Eduard Jenner, στα τέλη του 18ου αρχές 19ου αιώνα. "Ισως η μοναδική ευφυία αυτού του ανθρώπου", έγραφε στις 3 Φεβρουαρίου 1923, στο περιοδικό Nation, ο διάσημος Βρεττανός συγγραφέας George Bernard Shaw, "ήταν ότι συνέλαβε, από έναν αγρότη, την ιδέα ότι η έκθεση, στην ευλογιά των αγελάδων, μπορεί να προστατεύσει τους ανθρώπους από την ευλογιά" κι αυτό παρά το γεγονός ότι οι κτηνοτρόφοι, δεν προσβάλλονταν λιγότερο, από την ευλογιά, απ' ότι άλλα άτομα.
Παρά τις αρχικές επιφυλάξεις, ο Jenner χρηματοδοτείται μ' ένα τεράστιο για την εποχή ποσόν, και μαζικοί εμβολιασμοί κατά της ευλογιάς καθιερώνονται στην Ευρώπη. Γρήγορα διαπιστώνεται η αναποτελεσματικότητα τους: ενδεικτικά αναφέρεται ότι το 1870 - 71, 1.000.000 άτομα, στη Γερμανία, νόσησαν από ευλογιά, και 120.000 πέθαναν. Το 96% είχαν εμβολιαστεί, και το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών που πέθαναν είχαν επίσης εμβολιαστεί. Οι μαζικοί εμβολιασμοί διακόπτονταν, αλλά μόνο παροδικά.
Το ζήτημα της σχετικής αποτελεσματικότητας των εμβολιασμών και του ακίνδυνου της χρήσης τους, επανέρχεται κατά διαστήματα κατά τις επόμενες δεκαετίες, μέχρι τις μέρες μας (στο περιοδικό Lancet της 3/2/1923 ο καθηγητής Greenwood χαρακτηρίζει τον Jenner "ένοχο παλιανθρωπιάς" (βλ. επίσης "Ομοιοπαθητική Ιατρική", τεύχος 6: "Εμβολιασμοί: βαρειά περίπτωση επιστημονικής μυωπίας").
Μερικά νεώτερα δεδομένα, περιγράφονται παρακάτω. Η Ανοσολογία, η κατανόηση δηλαδή του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού, αναπτύχθηκε ραγδαία μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά τα 10-15 τελευταία χρόνια ο ρυθμός επιταχύνθηκε ακόμα περισσότερο, ανάμεσα στ' άλλα και εξ αιτίας της πίεσης από την κοινωνία, για την ανεύρεση ικανοποιητικής θεραπευτικής αντιμετώπισης του AIDS, το οποίο στην φάση εκδήλωσης της νόσου προκαλεί ουσιαστικά κατάρρευση, του συστήματος αυτού άμυνας.
Πού βρίσκονται σήμερα οι προσπάθειες για πρόληψη και θεραπεία της νόσου του AIDS; Παραθέτουμε δύο ενδεικτικές απόψεις. "Σε ερωτήματα πότε θα υπάρξει εμβόλιο ή φάρμακο δεν μπορώ δυστυχώς να πω. Οι κλασσικές μέθοδοι για την παρασκευή εμβολίων δεν λειτουργούν εδώ, κυρίως λόγω της έντονης μεταβλητότητας του ιού του AIDS. Εάν λοιπόν θέλουμε θεαματικά αποτελέσματα, στον τομέα της βασικής έρευνας για το AIDS, δεν υπάρχει δυστυχώς ούτε στον τομέα της πρόληψης ούτε στον τομέα της θεραπείας. Αντικειμενικά κανείς στον κόσμο δεν μπορεί να ισχυρισθεί, ότι έχει στα χέρια του ένα υποψήφιο εμβόλιο που να προστατεύει από τον ιό, ή ένα φάρμακο που να μπορεί να τον περιορίσει". Μαξίμ Σβάρτζ (γενικός διευθυντής Γαλλικού Ινστιτούτου Pasteur-Paris) "Είμαι απαισιόδοξος για το άμεσο μέλλον καθώς τα επόμενα δέκα χρόνια ο ιός HIV και το AIDS θα συνεχίσουν να εκδηλώνονται". Ρόμπιν Γουάίς (Καθηγητής, Διευθυντής του Cheste Beatty Laborratories - Κέντρο για το AIDS στη Βρεττανία). "ΤΑ ΝΕΑ": 30/7/96.
Αφού λοιπόν μέχρι στιγμής οι προσπάθειες αποβαίνουν άκαρπες σε μία κίνηση, που από τις αρχές του 19ου αιώνα θεωρήθηκε η μεγάλη πρόοδος - το πρώτο ιατρικό θαύμα (το δεύτερο είναι τα αντιβιοτικά), δηλαδή η παραγωγή εμβολίου που να ανοσοποιεί τον οργανισμό, οι προσπάθειες στρέφονται στην αντιμετώπιση των επιπτώσεων της νόσου: λοιμώξεις, κακοήθειες, νευροπάθειες κτλ.
Δεν είναι άξιο απορίας το γεγονός, ότι και εδώ γίνονται πολλές κινήσεις, αν σκεφτεί κανείς, ότι μόνο τον Ιανουάριο 1995 (με ένα άρθρο στο "NATURE", "περί της βιολογίας του '98"), ανατράπηκαν όλες οι μέχρι τότε απόψεις τόσο περί της συμπεριφοράς του ιού, όσο και περί της αντιδράσεως του οργανισμού: ο ιός, όχι μόνον δεν παραμένει σε ύπνωση, στους φορείς της νόσου (αυτούς δηλαδή που δεν έχουν εκδηλώσει την νόσο), αλλά αντιθέτως πολλαπλασιάζεται ταχύτατα, από την πρώτη στιγμή εισόδου στον οργανισμό. Ενα δισεκατομμύριο ιοί παράγονται το 24ώρο (το 30% του συνόλου που βρίσκονται στον οργανισμό). Ταυτόχρονα το ανοσοποιητικό σύστημα παράγει δύο δισεκατομμύρια 0ϋ4-κύτταρα (ειδικά λευκά αιμοσφαίρια για την καταστολή του ιού), με σκοπό να αναπληρωθούν εκείνα που έχουν ήδη εξοντωθεί από τον ιό. Η νόσος του AIDS αναπτύσσεται όταν τελικά ο οργανισμός, δεν έχει την δυνατότητα να αναπληρώσει τα κύτταρα αυτά (CD4) που καταστρέφονται από τον ιό.
Ανάμεσα στις μεθόδους, της σύγχρονης ιατρικής προσέγγισης για την ονομαζόμενη πρόληψη διαφόρων λοιμώξεων και ενίσχυση της άμυνας του οργανισμού, είναι και ο μαζικός εμβολιασμός των φορέων του AIDS και των πασχόντων. Διαβάζουμε, από το Current Medical Diagnosis and Treatment, 1994: " Αν και η αποτελεσματικότητα των εμβολίων έναντι του πνευμονιοκοκκου, του Haemophilus influenza, του ιού της γρίπης, της ηπατίτιδος Β, της ιλαράς, συζητείται, εφόσον είναι ασφαλή, όλοι οι ασθενείς, που έχουν μολυνθεί, πρέπει να τα λαμβάνουν"...
Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Ήδη από το 1986, η σημασία της in vitro ανοσοδιέγερσης, στον πολλαπλασιασμό του ιού του AIDS είχε επισημανθεί, αλλά τα τελευταία χρόνια δόθηκε μεγάλη σημασία στην κατανόηση του φαινομένου αυτού, και in vivo. Στην περαιτέρω ανάλυση του φαινομένου, συνέτεινε η υπόθεση, ότι η αυξημένη συχνότητα του AIDS στις χώρες νοτίως της Σαχάρας, σε σχέση με τις αναπτυσσόμενες, μπορεί να οφείλεται στη μεγαλύτερη ευαισθησία στον HIV-1 λόγω παρατεταμένης ανοσολογικής διέγερσης από χρόνιες παρασιτώσεις, και συχνές λοιμώξεις από άλλα μικρόβια (εδώ βέβαια θα πρέπει να σημειώσουμε ότι ο Γ.Βυθούλκας προηγείται κατά μία 10ετία στη διαμόρφωση παρόμοιου μοντέλου - εξήγησης της έκρηξης του AIDS στην Αφρική: Βλέπε "AIDS και αντιβιοτικά" τεύχος 7 του περιοδικού μας).
Οι μελέτες που έγιναν, περιέλαβαν φορείς του AIDS (όχι νοσούντες), στους οποίους χορηγήθηκαν διάφορα εμβόλια (διαφορετικό σε κάθε μελέτη): π.χ. γρίπης, ηπατίτιδος, τετάνου, πνευμονιοκοκκου, και στη συνέχεια, ελέγχθηκαν τα επίπεδα του ιού στον οργανισμό. Τα αποτελέσματα ήταν συνταρακτικά: "Ο πολλαπλασιασμός του ιού μετά τον εμβολιασμό ή λοίμωξη παρουσιάζει αναλογίες. Ο αντιγονικός ερεθισμός είναι εκείνος που ευνοεί την ανάπτυξη και πολλαπλασιασμό του ιού." "Μετά τον εμβολιασμό η ιαιμία αυξήθηκε 2-36 φορές και επανήλθε στα προ του εμβολιασμού επίπεδα μετά έξι βδομάδες". "Με δεδομένη τη σημαντική ενεργοποίηση του ιού μετά τον εμβολιασμό, είναι πιθανόν ότι η ανοσολογική ενεργοποίηση, σχετιζόμενη με μια ευκαιριακή λοίμωξη, θα μπορούσε να προκαλέσει μια περισσότερο δραματική διέγερση της αναπαραγωγής του ιού".
Ακόμα περισσότερο: "παρ' όλο που δεν μπορούμε να το τεκμηριώσουμε, είναι πιθανόν ότι υποκλινική λοίμωξη ή άλλη αντιγονική διέγερση όπως π.χ. αλλεργία μπορεί να οδηγήσει σε πολλαπλασιασμό του ιού".
Μετά από αυτά συνεχίζουν με ένα in vitro πείραμα: Τα P.B.M.C. (τα μονοπύρηνα του περιφερειακού αίματος), υγειών vitro πείραμα: Τα P.B.M.C. (τα μονοπύρηνα του περιφερειακού αίματος), υγειών ατόμων, γίνονται πιο ευαίσθητα στον ιό HIV, εάν έχει προηγηθεί εμβολιασμός, σε σχέση με πρώτο εμβολιασμό.
"Αυτό μας κάνει να υποθέσουμε ότι έκθεση στον HIV-1 κατά τη διάρκεια ανοσολογικής διέγερσης σε κάποιο αντιγόνο, μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα λοίμωξης από τον ιό".(!...)
Με άλλα λόγια τα παραπάνω λένε, ότι τα εμβόλια όχι μόνο δεν έχουν "συζητήσιμη" αποτελεσματικότητα, στους φορείς του AIDS, αλλά σαφέστατα επιδεινώνουν την άμυνα του οργανισμού διεγείροντας τον πολλαπλασιασμό του ιού. Και το κυριότερο : το ίδιο συμβαίνει και σε υγιή άτομα, των οποίων τα κύτταρα αν βρίσκονται σε κατάσταση ανοσοδιέγερσης (π.χ. από εμβόλιο, λοίμωξη), καθίστανται περισσότερο ευαίσθητα στον HIV-1. (Το τελευταίο έχει επιβεβαιωθεί μόνο in vitro, για προφανείς λόγους).
Τα ερωτηματικά που προκύπτουν είναι πολλά: είναι ή όχι πιθανό ανάλογη ευαισθησία του οργανισμού να αφορά και άλλους ιούς - μικρόβια κ.λ.π., μετά από αντιγονικό ερεθισμό (όπως π.χ. μετά από εμβόλιο); Πότε και πώς γίνονται αντιληπτές τέτοιες επιπτώσεις άμεσες και απώτερες;
Με βάση, το ότι "διαφορές" στην ανοσολογική διέγερση μετά εμβολιασμό, έχουν διαπιστωθεί, σε σχέση με το H.L.A. (γενετικό υλικό που συνδέεται με την άμυνα του οργανισμού) είναι ή όχι απαραίτητο να διερευνηθεί ο ρόλος του εμβολιασμού και των άλλων ανοσοθεραπειών, "καθώς μερικούς ο εμβολιασμός όχι μόνο δεν ωφελεί, αλλά μπορεί να 'ναι και επιβλαβής2".
Την ανάγκη αλλαγής - τροποποίησης του μοντέλου υγεία, περιγράφει ο καθηγητής νευρολογίας Oliver Sacks, στην εισαγωγή του βιβλίου του: "Ο άνθρωπος που μπέρδεψε τη γυναίκα του μ' ένα καπέλο": "Για να ξαναδώσουμε στο ανθρώπινο ον την κεντρική του θέση -το ανθρώπινο υποκείμενο που υποφέρει, βασανίζεται, μάχεται - πρέπει να εμβαθύνουμε ένα ιατρικό ιστορικό στο επίπεδο μιας αφήγησης ή ενός διηγήματος' τότε μόνο έχουμε στη διάθεση μας ένα "ποιος", όπως ένα "τι", ένα αληθινό πρόσωπο, έναν ασθενή σε σχέση με μια αρρώστεια".
Φώτης Μπόμπος: Παθολόγος - Ομοιοπαθητικός




http://www.homeopathy.gr/homeopathy/aids_vaccinations_homeopathy.html

ΓΟΝΟΡΡΟΙΑ - ΒΛΕΝΟΡΡΟΙΑ

Γονόρροια - Βλεννόρροια

Η γονόρροια είναι μια λοίμωξη που προκαλείται από το μικρόβιο του γονόκοκκου neisserria gonorrheae, το οποίο ζει σε υγρές και ζεστές περιοχές του σώματος. Τα συμπτώματα της ασθένειας εμφανίζονται μέσα σε διάστημα από 2 έως 21 ημέρες μετά τη σεξουαλική επαφή.

Πώς μεταδίδεται;

Η γονόρροια συμπεριλαμβάνεται στα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, τα οποία μεταδίδονται με κάθε μορφής σεξουαλική επαφή (τόσο με κολπική όσο και με πρωκτική ή στοματική).

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Τα συμπτώματα που εκδηλώνονται στις γυναίκες, μολονότι κατά περίπτωση μπορεί μην εκδηλωθούν, είναι:

• κιτρινωπή ή πρασινωπή έκκριση από τον κόλπο
• φαγούρα ή πόνος κατά την ούρηση
• πόνος κατά την περίοδο
• πόνος στο κάτω μέρος της κοιλιάς
• πόνος κατά τη διάρκεια της συνουσίας
• πόνος στις αρθρώσεις (κυρίως στα γόνατα και το ισχίο).

Τα συμπτώματα που εκδηλώνονται στους άνδρες είναι:

• γαλακτώδης έκκριση από το πέος
• φαγούρα ή πόνος κατά την ούρηση.

Τι είδους επιπλοκές μπορεί να προκαλέσει η γονόρροια, αν δεν ελεγχθεί;

Στις γυναίκες μπορεί να προκαλέσει:

• γονοκοκκική ουρηθρίτιδα, γονοκοκκική φαρυγγίτιδα, γονοκοκκική αρθρίτιδα
• κολπίτιδα, σαλπιγγίτιδα με κίνδυνο στείρωσης, φλεγμονώδη νόσο της πυέλου, πρωκτίτιδα.

Στους άνδρες μπορεί να προκαλέσει:

• γονοκοκκική ουρηθρίτιδα, γονοκοκκική φαρυγγίτιδα, γονοκοκκική αρθρίτιδα
• επιδιδυμίτιδα, ορχίτιδα, πρωκτίτιδα, μόλυνση του ορθού εντέρου, προστατίτιδα.

Πώς θεραπεύεται;

Η γονόρροια θεραπεύεται με αντιβιοτικά.

Πώς μπορεί να προληφθεί;

Η γονόρροια, όπως όλα τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, προλαμβάνονται με την ασφαλή σεξουαλική επαφή. Ωστόσο, ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγετε τη μετάδοση της νόσου είναι να αποφύγετε τη σεξουαλική επαφή μέχρι να καταπολεμήσετε τη λοίμωξη.
Με τη συνεργασία της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας


http://www.healthview.gr/%CE%B1%CF%83%CE%B8%CE%AD%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B5%CF%82/%CE%B3%CE%BF%CE%BD%CF%8C%CF%81%CF%81%CE%BF%CE%B9%CE%B1-%CE%B2%CE%BB%CE%B5%CE%BD%CE%BD%CF%8C%CF%81%CF%81%CE%BF%CE%B9%CE%B1

ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΑ ΜΕΤΑΔΙΔΟΜΕΝΑ ΝΟΣΗΜΑΤΑ

Εγκυμοσύνη και σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα

Γράφει: Κατρίνης Μιχάλης, Μαιευτήρας - Γυναικολόγος

Μερικά από τα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα μπορεί να περάσουν από τη μάνα στο αναπτυσσόμενο έμβρυο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ή στο παιδί κατά την ώρα του τοκετού. Μερικά μπορεί να προκαλέσουν το θάνατο μέσα στη κοιλιά άλλα μπορεί να προκαλέσουν διαταραχές στην ανάπτυξη του παιδιού, προβλήματα υγείας του νεογέννητου, που μπορούν να οδηγήσουν μέχρι και το θάνατο. Έγκυες γυναίκες και γυναίκες που πρόκειται να μείνουν έγκυες θα πρέπει να ελέγχονται για τα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα.

Έρωτας - Ασφάλεια και ικανοποίηση
Η ερωτική πράξη είναι ένα από τα πιο δυνατά πράγματα στην ανθρώπινη φύση. Είναι φυσιολογικό να θέλουμε να δυναμώσουμε την αγάπη με το να κάνουμε έρωτα. Επίσης όμως είναι φυσικό να θέλουμε να κάνουμε έρωτα χωρίς να έχουμε μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη αλλά και χωρίς να κολλήσουμε ένα σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα. Ο μόνος ασφαλής τρόπος για να αποφύγουμε μια εγκυμοσύνη, είναι να αποφύγουμε να έλθει σε επαφή το σπέρμα με τον κόλπο ή το αιδοίο. Ο μόνος ασφαλής τρόπος να μην κολλήσουμε κάποιο νόσημα, είναι να μην έχουμε σεξουαλική επαφή με κανέναν. Το προφυλακτικό βοηθάει άνδρες και γυναίκες να ελαττώσουν σημαντικά τον κίνδυνο της ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης και των σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων.

Το προφυλακτικόTι είναι το προφυλακτικό;
Το προφυλακτικό είναι ένα κάλυμμα το οποίο φοριέται επάνω στο πέος. Γίνεται από διάφορα υλικά. Αυτό μαζεύει το σπέρμα πριν κατά και μετά την εκσπερμάτιση.

Ποιος ο σκοπός του και πώς δουλεύει; Το προφυλακτικό προσφέρει, ασφαλή έρωτα. Προστατεύει και τους δύο συντρόφους κατά τον κολπικό ή πρωκτικό έρωτα.
Το προφυλακτικό προλαβαίνει την εγκυμοσύνη. Εμποδίζει την είσοδο του σπέρματος στον κόλπο. Μόνο 2% των γυναικών που χρησιμοποιούν πάντοτε προφυλακτικό είναι δυνατόν να μείνουν έγκυες.
Μεγαλύτερη προστασία είναι δυνατόν να επιτευχθεί με την ταυτόχρονη χρήση αφρού, κρέμας, ή υπόθετων. Αυτά μπορεί να ακινητοποιήσουν τα σπερματοζωάρια αν τυχόν σπάσει το προφυλακτικό. Μερικά προφυλακτικά επικαλύπτονται με σπερματοκτόνες ουσίες προκειμένου να αυξηθεί η αντισυλληπτική τους δράση.
Το προφυλακτικό προστατεύει από πολλά σεξουαλικά νοσήματα, συμπεριλαμβανομένου του AIDS. Προσφέρει την καλύτερη προστασία έναντι των σεξουαλικά μεταδιδόμενων νοσημάτων από κάθε άλλη μέθοδο ελέγχου των γεννήσεων. Σταματάει την ανταλλαγή των υγρών του σώματος τα οποία μπορεί να είναι μολυσμένα

Το προφυλακτικό προσφέρει προστασία από: 

• κολπίτιδα 
• τριχομονάδες
• βακτηρίδια 
• πυελική φλεγμονή 
• γονόρροια 
• χλαμύδια 
• σύφιλη 
• μαλακό έλκος 
• HIV

Εάν το προφυλακτικό σπάσει...
.. κατά την διάρκεια της επαφής, σταματήστε αμέσως και αντικαταστήστε το. Οι άνδρες θα πρέπει να μπορούν να καταλάβουν αν το προφυλακτικό έσπασε κατά τη διάρκεια της επαφής. Για να μάθει τι αισθάνεται όταν σπάει το προφυλακτικό, ο άνδρας μπορεί να σπάσει μερικά πάνω στο πέος του.
...και το σπέρμα χυθεί έξω, πλύνετε το σπέρμα με νερό και σαπούνι.
... και το σπέρμα χυθεί στον κόλπο κατά τι γόνιμες μέρες της γυναίκας, ρωτήστε έναν γιατρό για επείγουσα αντισύλληψη.

Μην αφήνετε την αμηχανία να γίνει κίνδυνος για την υγεία σας

Τελευταία, πολλές γυναίκες όπως και οι άνδρες αγοράζουν και έχουν μαζί τους προφυλακτικά και πολλοί άνθρωποι τα χρησιμοποιούν κάθε φορά που κάνουν έρωτα. Εάν αισθάνεστε αμηχανία να μιλήσετε με τον σύντροφό σας για τη χρήση του προφυλακτικού, εξασκηθείτε πριν βρεθείτε σε μια σεξουαλική διέγερση. Τότε επιλέξτε το σωστό χρόνο για να μιλήσετε. Μην περιμένετε μέχρι που η θέρμη του πάθους σας καταλάβει. Αυτό μπορεί να ανατρέψει τις καλές σας προθέσεις.
Μην δειλιάσετε, να είστε ευθείς. Να είστε ειλικρινείς γύρω από τα αισθήματά σας και τις προτιμήσεις σας. Συζητώντας με το σύντροφό σας γύρω από τη χρήση του προφυλακτικού, το κάνει πιο εύκολο και για τους δύο. Αυτό μπορεί να βοηθήσει να κάνει τον έρωτα περισσότερο απολαυστικό.
Μπορεί να είναι δύσκολο να μιλήσετε για το προφυλακτικό. Αυτό γίνεται ευκολότερο αν έχετε ερωτικό δεσμό ο οποίος σας κάνει να αισθάνεστε όμορφα για σας και την σύντροφό σας. Σε κάθε περίπτωση μην αφήνετε την αμηχανία να γίνει κίνδυνος για την υγεία σας.

Παρενέργειες
Τα προφυλακτικά δεν έχουν παρενέργειες εκτός από τα άτομα που είναι αλλεργικά στο latex.

Επιλογή και αγορά ενός προφυλακτικού.
Όλα τα προφυλακτικά ελέγχονται για ελαττώματα αλλά όλα φθείρονται με τον καιρό. Εάν αποθηκευθούν σωστά, τα προφυλακτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν μέχρι την αναγραφόμενη ημερομηνία λήξεως.
Να μην συγχύζεστε με την σκέψη ότι θα πρέπει να πάτε σε ένα μαγαζί και να ζητήσετε ένα προφυλακτικό. Να είστε αγέρωχοι. Αγοράζοντας προφυλακτικά σημαίνει ότι είστε υπεύθυνος και ότι δέχεστε την σεξουαλικότητα σαν ένα φυσιολογικό μέρος της ζωής σας.
Είμαστε όλοι ερωτικοί από την γέννηση έως το θάνατο. Όταν αποφασίσουμε να έχουμε ερωτική ζωή, θέλουμε αυτή να είναι ευχάριστη , είτε είμαστε άνδρες ή γυναίκες, παντρεμένοι ή όχι, νέοι ή ηλικιωμένοι, ετεροφυλόφιλοι ή όχι.
Πολλοί από μας αναλαμβάνουν κινδύνους με την ερωτική ζωή, κίνδυνοι που περιλαμβάνουν και τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα. Έτσι παίρνουμε πολλούς κινδύνους που τουλάχιστον ο ένας στους τέσσερις από εμάς μπορεί να μολυνθεί κάποια στιγμή της ζωής μας. Πολλά σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα 

• Διαρκούν ισόβια 
• Δημιουργούν ένταση στη σχέση 
• Προκαλούν στειρότητα 
• Προκαλούν αποβολές 
• Οδηγούν σε σοβαρές ασθένειες και τον θάνατο.

Γνωρίζουμε ότι η ασφαλής ερωτική πράξη, ελαττώνει τον κίνδυνο. Αλλά πολλοί από εμάς δεν κάνουν την προσπάθεια, επειδή νομίζουν ότι η ασφαλής σεξουαλική πράξη, μπορεί να ελαττώσει την ευχαρίστηση. Αυτό δεν πρέπει να γίνεται. Μερικοί από μας νομίζουν ότι ασφαλές sex είναι μόνο το προφυλακτικό. Δεν είναι. Μπορεί να νομίζουμε ότι είναι μόνο η προφύλαξη από το AIDS. Δεν είναι. Ασφαλές SEX είναι κάτι παραπάνω. Είναι επίσης η ερωτική ευχαρίστηση Αναζητώντας το ασφαλές SEX, κάνουμε το SEX περισσότερο ευχάριστο. Έτσι το ασφαλές SEX μπορεί να: 

• βελτιώσει την επικοινωνία με τον σύντροφο 
• αυξήσει την οικειότητα και την εμπιστοσύνη 
• παρατείνει το ερωτικό παιχνίδι 
• εντείνει τον οργασμό 
• προσθέσει ποικιλία στο ερωτικό παιχνίδι 
• ελαττώσει την ανησυχία 
• δυναμώσει τη σχέση

Ασφαλές sex
Τι είναι ασφαλές SEX;
Ασφαλές SEX είναι οτιδήποτε που κάνουμε για να ελαττώσουμε τον κίνδυνο του να κολλήσουμε ένα σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα. Είναι περίπου το να έχουμε την περισσότερη ευχαρίστηση με τον λιγότερο κίνδυνο.

Τρία βήματα για ασφαλές SEX

• Γίνετε ειλικρινείς με τους εαυτούς σας γύρω από τους κινδύνους που παίρνετε. 
• Αποφασίστε ποιους από τους κινδύνους είστε πρόθυμοι να πάρετε, και ποιους δεν είστε διατεθειμένοι να πάρετε. 
• Βρείτε τρόπους να κάνετε το ασφαλές ερωτικό παιχνίδι όσο το δυνατόν ευχάριστο.

Ο πιο σίγουρος τρόπος να ελαττώσετε τον κίνδυνο είναι να φυλάξετε τα σωματικά υγρά του συντρόφου σας μακριά από το σώμα σας. Τα σωματικά υγρά που πρέπει να προσέχετε περισσότερο είναι το αίμα, το σπέρμα, το προ της εκσπερμάτισης έκκριμα, τα κολπικά υγρά, και τα υγρά από πληγές που προκαλούνται από σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα.

Υπάρχουν δύο βασικοί κανόνες. 

1. Αποφύγετε ανάμειξη των υγρών του σώματος του συντρόφου σας με τον κόλπο σας, τον πρωκτό, και το στόμα.
2. Μην έρχεστε σε επαφή με πληγές οι οποίες προκαλούνται από σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα.

Ασφαλές SEX επίσης σημαίνει προστασία του συντρόφου σας. Έτσι ανταποδίδετε τα αισθήματα.

• Μην επιτρέπετε στα σωματικά σας υγρά να περάσουν στο σώμα του συντρόφου σας.
• Μην κάνετε έρωτα αν έχετε πληγές ή άλλα συμπτώματα των σεξουαλικώς μεταδιδομένων νοσημάτων. 
• Εξετασθείτε για αυτά τα νοσήματα κάθε χρόνο, και πάρτε την σωστή θεραπεία μόλις μολυνθείτε.

Η κολπική και η πρωκτική επαφή έχουν τους υψηλότερους κινδύνους για τα περισσότερα από αυτά τα νοσήματα.

Λιγότερο επικίνδυνο ερωτικό παιχνίδι είναι:

• Αυνανισμός
• Το φιλί 
• Η κολπική επαφή με προφυλακτικό 
• Η πρωκτική επαφή με προφυλακτικό

Είναι ασφαλές το να έχουμε επαφές μόνο με έναν σύντροφο;
Ίσως. Το ιδεώδες για πολλούς ανθρώπους είναι να έχουν επαφές μόνο με ένα σύντροφο. Άνδρες και γυναίκες δεν πρέπει να φοβούνται ότι θα κολλήσουν σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα:

• εάν κανένας από τους δύο συντρόφους δεν είχε ποτέ επαφή με κάποιον άλλον
• εάν κανένας από τους δύο συντρόφους δεν μοιράστηκε ποτέ σύριγγες 
• εάν κανένας από τους δύο συντρόφους δεν έχει ποτέ στο παρελθόν μολυνθεί.

Οι περισσότεροι από μας είχαν περισσότερους από έναν συντρόφους κατά την διάρκεια της ζωής μας. Μπορεί να μην ήταν στα σχέδιά μας , αλλά έτσι, έτυχε να γίνει. Εμείς μπορεί επίσης να κολλήσαμε μια τέτοια ασθένεια και να την μεταφέραμε σε κάποιον άλλον. Οι σύντροφοι που μας κόλλησαν:

• μπορεί να μην γνώριζαν ότι είχαν την αρρώστια 
• μπορεί να ήλπιζαν ότι δεν θα μας κολλούσαν 
• μπορεί να μην ήταν απόλυτα ειλικρινείς γύρω από το σεξουαλικό τους ιστορικό.

Μερικοί από εμάς έχουν μόνο έναν σύντροφο, αλλά ο σύντροφός μας μπορεί να μας απατά. Εσείς και ο σύντροφός σας μπορεί να εγκαταλείψετε το ασφαλές SEX επειδή είστε αποφασισμένοι να μην έχετε επαφή με κανέναν άλλον. Πριν το κάνετε βεβαιωθείτε ότι κανείς από τους δύο δεν είναι μολυσμένος. Μερικές φλεγμονές, όπως το AIDS , θέλουν πολλά χρόνια για να εμφανίσουν συμπτώματα.

Έτσι μπορεί να μην γνωρίζετε ακόμη ότι είσθε φορέας. Επισκεφθείτε τον γιατρό σας για έλεγχο για σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα.

Ποιόν μπορούμε να εμπιστευόμαστε;
Πολλοί από μας γνωρίζουν πως αισθάνονται όταν ανακαλύψουν ότι ένας ερωτικός σύντροφος ήταν ανειλικρινής μαζί μας. Περισσότερο από ένας στους τρεις κρύβει τα αισθήματά του προκειμένου να έχει ερωτική επαφή με κάποιον. Το ίδιο περίπου ποσοστό κρύβει το προηγούμενο ιστορικό του. Ο ίδιος περίπου αριθμός κρύβει το κατά πόσο ή όχι είναι φορέας του AIDS!

Εάν έχετε:
κολπική ή πρωκτική επαφή χωρίς προφυλακτικό, είστε σε υψηλό κίνδυνο για: 

• τριχομονάδωση 
• γονόρροια
• χλαμύδια 
• σύφιλη 
• μαλακό έλκος 
• ιό κονδυλωμάτων ο οποίος προκαλεί τα κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων 
• ιό του απλού έρπητα ο οποίος προκαλεί έρπητα γεννητικών οργάνων 
• πυελική φλεγμονή, η οποία προκαλεί στείρωση 
• ιό της ηπατίτιδας β 
• κυτομεγαλοιό
• ψείρες εφηβαίου 
• HIV ο οποίος προκαλεί AIDS

Εάν έχετε στοματική επαφή χωρίς προφυλακτικό είστε σε υψηλό κίνδυνο για:

• γονόρροια
• σύφιλη
• μαλακό έλκος 
•  έρπητα 
• κυταρομεγαλοϊό 
• ηπατίτιδα

Εάν έχετε ερωτικό παιχνίδι χωρίς σεξουαλική επαφή είστε σε υψηλό κίνδυνο για: 

• έρπητα
• κυταρομεγαλοϊό 
• ιό κονδυλωμάτων 
• ψείρες εφηβαίου 
• ψώρα

Πολλές άλλες αρρώστιες, από την γρίπη έως τη μονοκυττάρωση, μπορούν επίσης να μεταδοθούν σεξουαλικώς Ο καθένας είναι διαφορετικός. Ο καθένας έχει να αποφασίσει ποίους κινδύνους είναι αποφασισμένος να πάρει και μετά τι να κάνει.

Αν είστε γυναίκα.
Ο κίνδυνος να κολλήσετε ένα από αυτά τα νοσήματα είναι μεγαλύτερος απ' ότι ένας άνδρας. Ο κόλπος σας και το έντερό σας είναι πολύ πιο εύκολο να μολυνθούν απ' ότι το πέος. Οι πιθανότητες να μολυνθεί μια γυναίκα από έναν άνδρα με τον ιό του AIDS είναι διπλάσιες από αυτές του να μολυνθεί ένας άνδρας από μια γυναίκα. Οι γυναίκες γενικά έχουν λιγότερα συμπτώματα απ' ότι οι άνδρες. Είναι λιγότερο πιθανό να γνωρίζετε αν μολυνθήκατε. Έτσι μπορεί να προκληθεί βλάβη, ακόμη και αν δεν έχετε συμπτώματα. Πολλές γυναίκες αναπτύσσουν πυελική φλεγμονή επειδή δεν γνωρίζουν ότι έχουν κάποιο τέτοιο νόσημα. Η πυελική φλεγμονή αυξάνει τον κίνδυνο στειρώσεως και εξωμήτριου κυήσεως. 

http://www.iatronet.gr/article.asp?art_id=324

ΠΡΟΦΥΛΑΚΤΙΚΑ : 'ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ' ΚΑΙ ΟΡΘΗ ΧΡΗΣΗ ΣΤΙΣ ΓΟΝΙΜΕΣ ΜΕΡΕΣ

Προφυλακτικά: ‘Ατυχήματα’ και ορθή χρήση στις γόνιμες μέρες

Γράφει: Ιωσηφίδης Νίκος, Μαιευτήρας Χειρ. Γυναικολόγος

Οι γόνιμες μέρες που το ωάριο είναι έτυμο για να γονιμοποιηθεί και το ενδομήτριο έτοιμο για την εμφύτευση του γονιμοποιημένου ωαρίου, για την κάθε γυναίκα διαφέρουν ακόμη και από κύκλο σε κύκλο μπορεί να διαφέρουν λίγο.

Σε γυναίκα με σταθερό κύκλο ας υποθέσουμε 28 ημερών τότε οι γόνιμες μέρες είναι η 14-15-16 μέρα συν πλην 2 μέρες.

Σε αυτό το χρονικό διάστημα μια γυναίκα που θέλει να αποκτήσει παιδί θα πρέπει να επιδιώκει την σεξουαλική επαφή και αυτές που δεν θέλουν να μείνουν έγκυες να αποφεύγουν τις μέρες αυτές.

Σε περίπτωση που ένα ατύχημα συνέβη κοντά σε αυτές τις μέρες το χάπι της επόμενης μέρας είναι ο ιδανικός τρόπος να αποφύγετε την ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, αλλά πάντοτε με την συμβουλή του προσωπικού σας γιατρού.

Τα προφυλακτικά προστατεύουν από τις ασθένειες που μεταδίδονται με το σεξ και αποτελούν μια πολύ καλή αντισυλληπτική μέθοδο. Εκατομμύρια ανθρώπων παγκοσμίως επιλέγουν να χρησιμοποιούν προφυλακτικά για την προστασία των ιδίων αλλά και των σεξουαλικών τους συντρόφων από επικίνδυνες ασθένειες που απειλούν τη ζωή τους όπως το AIDS.

Προστατεύονται παράλληλα από άλλες σοβαρές σεξουαλικώς μεταδιδόμενες νόσους όπως η σύφιλης, η γονόρροια, τα θηλώματα από τον ιό HPV που είναι η αιτία του καρκίνου του τραχήλου, της μήτρας, τον έρπητα τύπου 2 των γεννητικών οργάνων και τα χλαμύδια που μπορούν να προκαλέσουν στειρότητα.

Το προφυλακτικό για άνδρες είναι θήκη από λεπτό λάτεξ που τοποθετείται στο πέος όταν βρίσκεται σε στύση. Δημιουργεί ένα φυσικό φραγμό που εμποδίζει τη μετάδοση μικροβίων. Επίσης συλλέγει το σπέρμα μετά την εκσπερμάτωση και αποτρέπει τη σύλληψη και εγκυμοσύνη.

Το προφυλακτικό για γυναίκες τοποθετείται στον κόλπο με το κλειστό μέρος να εισάγεται εντός του κόλπου ενώ το ανοικτό του μέρος εφαρμόζεται στο αιδοίο. Μετά από τη συνουσία, το γυναικείο προφυλακτικό αφαιρείται προσεκτικά περιστρέφοντας το ανοικτό του μέρος με τρόπο τέτοιο που να μην χύνεται προς τα έξω σπέρμα.

Το προφυλακτικό για άνδρες, όταν χρησιμοποιείται ορθά, προσφέρει 98% προστασία εναντίον μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης. Στις γυναίκες η προστασία αυτή ανέρχεται στο 95%.

Τα προφυλακτικά είναι μια φτηνή, απλή και αποτελεσματική λύση για την προστασία από μεταδοτικές ασθένειες λόγω σεξ και για την αντισύλληψη. Όμως εάν δεν χρησιμοποιηθούν σωστά, η προστασία που προσφέρουν μειώνεται δραματικά.

Ερευνητές διαπίστωσαν ότι περίπου το 50% των τακτικών χρηστών των προφυλακτικών είχαν ατυχήματα κατά τη χρήση τους όπως σπάσιμο ή γλίστρημα.

Το συχνότερο πρόβλημα που εντοπίσθηκε ήταν το σπάσιμο του προφυλακτικού. Το δεύτερο συχνότερο ήταν το γλίστρημα από το πέος, του προφυλακτικού. Το τρίτο συχνότερο πρόβλημα ήταν η μη τοποθέτηση του προφυλακτικού πριν από την έναρξη της συνουσίας. Άλλα προβλήματα ήταν οι διαρροές και η ανάποδη τοποθέτηση του προφυλακτικού

Στους ετερόφυλους άνδρες οι συνέπειες των ατυχημάτων περιλάμβαναν αυξημένο κίνδυνο για γονόρροια, χλαμύδια, ουρηθρίτιδα και μόλυνση του ουροποιητικού τους συστήματος.

Τα δεδομένα αυτά δείχνουν ότι δεν είναι αρκετό να χρησιμοποιούνται προφυλακτικά αλλά πρέπει να χρησιμοποιούνται ορθά. Επίσης τα προφυλακτικά πρέπει να είναι καλής ποιότητας. Να μην εκτίθενται στον ήλιο και να διατηρούνται σε χαμηλές θερμοκρασίες διότι σε ψηλές θερμοκρασίες αλλοιώνονται.

Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται λιπαντικά με βάση ελαίων διότι είναι δυνατόν να αλλοιώσουν το προφυλακτικό. Τα λιπαντικά που είναι καλύτερα για τα προφυλακτικά, είναι αυτά με βάση νερού (KY jelly).

Μετά τη συνουσία οποιασδήποτε μορφής, το προφυλακτικό πρέπει να αφαιρείται προσεκτικά με τρόπο που να μην επιτρέπει στο σπέρμα να χυθεί προς τα έξω.

http://www.iatronet.gr/article.asp?art_id=1247

ΤΡΑΧΗΛΙΤΙΔΑ

Τραχηλίτιδα

Γράφει: Γκικόντες Ευάγγελος, Μαιευτήρας - Χειρούργος Γυναικολόγος

Εισαγωγή
Τι είναι λοιπόν αυτή η περίφημη τραχηλίτιδα για την οποία ανησυχούν όλες οι γυναίκες; Τι είναι αυτή η περίφημη νοσολογική οντότητα, που είναι από τις πιο συχνές νοσολογικές οντότητες που βρίσκουν οι γυναικολόγοι στις ασθενείς τους; Στο κείμενο αυτό θα κάνουμε μία προσπάθεια να απομυθοποιήσουμε την τραχηλίτιδα, αλλά να δώσουμε και την πραγματική διάστασή της.

Ορισμός
Η λέξη τραχιλίτις όπως και όλες οι λέξεις που τελειώνουν σε -ιτις στην ιατρική, σημαίνει μία φλεγμονή, και στην προκειμένη περίπτωση φλεγμονή στο τράχηλο. Τι όμως προκαλεί αυτή την φλεγμονή; ποια είναι τα συμπτώματα; τι πρέπει να προσέχουμε;

Συμπτώματα
Η τραχηλίτιδα μπορεί να παρουσιάζεται με μία αύξηση της εκκρίσεως των υγρών του κόλπου, που μπορεί και κάποια φορά να μυρίζουν, ή μαζί με κολπίτιδα, και, οπτικά, στο μάτι του γυναικολόγου, ο τράχηλος φαίνεται κόκκινος και οιδηματώδης και μπορεί να πονάει όταν το μετακινούμε. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η καλλιέργεια κολπικού υγρού βγαίνει θετική.

Αιτιολογία
Αυτή η οξεία φλεγμονώδης διαταραχή μπορεί να προέλθει είτε από άμεση μόλυνση του τραχήλου, ή μπορεί να οφείλεται σε μία λοίμωξη του κόλπου ή της μήτρας.

• Έτσι λοιπόν από αυτά που ελέχθησαν μέχρι τώρα καταλαβαίνουμε ότι η πιο πιθανή και συχνή αιτία πρόκλησης τραχηλίτιδας είναι κάποιος μικροβιακός παράγων.
• Ο γονόκοκκος επίσης, όπως και εντερόκοκκοι, στρεπτόκοκκοι ή σταφυλόκοκκοι μπορεί να προκαλέσουν λοίμωξη του τραχήλου και κατά συνέπεια τραχηλίτιδα. Τα τρία τελευταία μικρόβια τα βρίσκουμε συνήθως μετά τον τοκετό.
• Τραχηλίτιδα μπορεί επίσης να επέλθει και από χλαμύδια. Είναι γεγονός, ότι τα μικρόβια μπορεί να προκαλέσουν φλεγμονή του τραχήλου.
• Συνέπεια της φλεγμονής είναι η αυξημένη αιμάτωση της περιοχής.
• Συνέπεια της αυξημένης αιμάτωσης είναι η αύξηση της θερμοκρασίας της περιοχής.
• Συνέπεια της αύξησης της θερμοκρασίας της περιοχής είναι η δημιουργία καλύτερου περιβάλλοντος για την ανάπτυξη μικροβίων.
  Και έτσι έχουμε ένα φαύλο κύκλο όπου τα μικρόβια προκαλούν περισσότερη αιμάτωση και αύξηση της θερμοκρασίας, οι καταστάσεις αυτές προκαλούν αύξηση μικροβίων, η αύξηση μικροβίων επιτείνει την φλεγμονή και η κατάσταση δύσκολα σταματάει εάν δεν επέλθει η θεραπευτική ιατρική επέμβαση.
• Οι μύκητες εκτός από τα μικρόβια μπορεί να προκαλέσουν τραχηλίτιδα, όπως μπορεί να προκαλέσει και
• H τριχομονάδα και η Gardnerella.
• Τραχηλίτιδα προκαλούν και οι ιοί.
• Ένας συνήθης ιός είναι ο ιός του απλού έρπητα ( που σχεδόν πάντοτε είναι ο ιός τύπου ΙΙ ) που προκαλεί τραχηλίτιδα χαρακτηριστικής εμφάνισης.
• Ένας άλλος ιός είναι ο ιός των κονδυλωμάτων που μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή στον τράχηλο, με ή χωρίς ύπαρξη οπτικά εμφανών κονδυλωμάτων. Αυτός ο ιός των κονδυλωμάτων έχει την δυνατότητα, μετά πάροδο αρκετού χρονικού διαστήματος να αυξήσει την πιθανότητα αλλοιώσεων των κυττάρων του τραχηλικού επιθηλίου, και, ορισμένες φορές, να δημιουργηθεί τραχηλική ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία, σε περιπτώσεις που η γυναίκα έχει πολύ καιρό να επισκεφθεί τον ιατρό της.

Κύριες εξετάσεις

Στην τραχηλίτιδα, οι κύριες εξετάσεις που πρέπει να γίνουν είναι δύο:

1) Η πρώτη, είναι το τεστ Παπανικολάου, με το οποίο εξετάζουμε τα κύτταρα του τραχήλου στο μικροσκόπιο. Η εξέταση γίνεται από ειδικό κυτταρολόγο. Με το τεστ Παπανικολάου, πέραν της αμέσου δυνατότητος αναγνωρίσεως ορισμένων μικροβίων (το τεστ Παπανικολάου βέβαια, δεν είναι μικροβιολογική άλλα κυτταρολογική εξέταση), υπάρχει η δυνατότητα να αναγνωρίσουμε ορισμένες αλλοιώσεις στην μορφολογία, στην μορφή δηλαδή στην εμφάνιση των κυττάρων του τραχήλου. Εάν λοιπόν το τεστ Παπανικολάου διενεργείται συχνά, διαπιστώνουμε τις αλλαγές αυτές αρκετά νωρίς, και μπορούμε πολύ εύκολα να τις αντιμετωπίσουμε χωρίς κανένα πρόβλημα. Στις περισσότερες τραχηλίτιδες, το τεστ Παπανικολάου αποτελεί κοινό «μπούσουλα» για τον ιατρό, που τον βοηθάει να παρακολουθήσει την κατάσταση αυτή.

2) Η καλλιέργεια κολπικού υγρού, η μικροβιολογική δηλαδή εξέταση επιχρίσματος που λαμβάνεται από το κόλπο και επωάζεται επί δύο μέρες σε θερμοκρασία 37 βαθμών Κελσίου (την θερμοκρασία του σώματος) με συνέπεια να δοθεί η δυνατότητα να αναπτυχθεί οποιοδήποτε μικρόβιο υπάρχει στην περιοχή, μας δίνει την δυνατότητα να αναγνωρίσουμε κάποιο μικρόβιο το οποίο, αν δεν θεραπευτεί, θα είναι πολύ δύσκολο να θεραπευτεί η τραχηλίτιδα. Έχει παρατηρηθεί, ότι τραχηλίτιδες στις οποίες κάνουμε συχνές καλλιέργειες κολπικού υγρού και κρατούμε τον κόλπο καθαρό, δίνοντας συχνά την κατάλληλη και αρμόζουσα θεραπεία για τα υπάρχοντα μικρόβια, τείνουν πολλές φορές να υποχωρήσουν. Έτσι λοιπόν, καλό θα είναι να κάνουμε καλλιέργεια κολπικού υγρού και να βρούμε το μικρόβιο εκείνο που φταίει πολλές φορές για την δημιουργία φλεγμονής στον τράχηλο.

Θεραπεία
Κρυοπηξία
Θα έχετε ίσως ακούσει πολλές φορές και για την κρυοπηξία. Τι είναι αυτό; Παρ όλο που αυτό ίσως είναι αντικείμενο κάποιου άλλου σχολίου, θα αρκούσε ίσως να αναφέρουμε ότι η κρυοπηξία είναι ένας τρόπος καταστροφής του βλαμμένου επιθηλίου του τραχήλου, χρησιμοποιώντας πολύ χαμηλή θερμοκρασία. Στην κρυοπηξία, εφαρμόζοντας πολύ χαμηλή θερμοκρασία στον τράχηλο, καταστρέφουμε το επιθήλιο του τραχήλου, το οποίο αργότερα περιμένουμε να αναπλαστεί φυσιολογικό. Καταστρέφουμε δηλαδή τα στοιχεία εκείνα τα οποία είναι παθολογικά. Η κρυοπηξία δεν πονάει, και μπορεί για μία ή δύο βδομάδες η γυναίκα να έχει αυξημένα υγρά, που όμως δεν περιέχουν μικρόβια, αφού δίνουμε κάποια αλοιφή κολπική μετά την κρυοπηξία.

Λέιζερ
Αντιμετώπιση της τραχηλίτιδας μπορεί επίσης να γίνει και με λέιζερ, (αντί για πολύ κρύο γίνεται καταστροφή του τραχήλου με λέιζερ, η λεγόμενη εξάχνωση). Εάν ο τράχηλος παρουσιάζει εκτεταμένες αλλοιώσεις, και θέλουμε να στείλουμε ένα μεγάλο κομμάτι του για ιστολογική εξέταση (σε αυτή την περίπτωση δεν κάνουμε κυτταρολογική αλλά παθολογοανατομική «ιστολογική εξέταση»), τότε κάνουμε την λεγόμενη κωνοειδή εκτομή . Σε όλες τις περιπτώσεις, ο τράχηλος αναπλάσετε, παρ όλο που σε γυναίκες που έχουν κάνει κωνοειδή εκτομή και μετά μένουν έγκυες, συνιστάται να διενεργείται περίδεση τραχήλου. Πολλές φορές, η τραχηλίτιδα μπορεί να προκαλέσει και κάποια κολπική αιμόρροια, πράγμα που βοηθάει την γυναίκα να επισκεφτεί τον ιατρό. Είναι γεγονός όμως, ότι τις περισσότερες φορές η γυναίκα δεν έχει συμπτώματα. Γι αυτό, οι γυναίκες ακόμα και με καρκίνο του τραχήλου, μπορεί να μην έχουν αντιληφθεί την κατάσταση αυτή, την οποία αντιλαμβάνεται ο γυναικολόγος τους, αν και όταν τον επισκεφτούν.

Ελάττωση της γονιμότητας
Επίσης, για να απαντήσουμε μία συχνή ερώτηση κατά πόσο η τραχηλίτιδα προκαλεί ελάττωση της γονιμότητας, μπορούμε να πούμε ότι είναι γεγονός ότι η παχιά, παχύρρευστη, όξινη και με μικρόβια τραχηλική βλέννα είναι βλαπτική στο σπέρμα και ελαττώνει την γονιμότητα.

Κολποσκόπηση
Η τραχηλίτιδα επίσης μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις, να έχει και κάποιο πόνο, και εάν δεν αντιμετωπισθεί μπορεί να προκαλέσει επέκταση του μικροβίου, με συνέπεια η οξεία τραχηλίτιδα να εξελιχθεί σε χρόνια τραχηλίτιδα και ίσως δημιουργία σαλπιγγίτιδας ή ακόμα, σπάνια, όμως στένωση και του τραχήλου. Εδώ δεν θα πρέπει να παραλείψουμε τον ρόλο της κολποσκόπησης η οποία είναι μία εξέταση κατά την οποία εξετάζουμε τον τράχηλο με μικροσκόπιο, και με την βοήθεια διαφόρων ουσιών, μπορούμε να διαπιστώσουμε κατά πόσο υπάρχει πρόβλημα στον τράχηλο.

Πρόληψη
Η μεγαλύτερη συμβουλή που αξίζει να δοθεί στην περίπτωση αυτή στις γυναίκες, είναι να επισκέφτεστε τακτικά τον γυναικολόγο σας και να κάνετε τεστ Παπανικολάου και καλλιέργεια κολπικού υγρού όποτε σας συμβουλεύει εκείνος. Έχει πια αποδειχθεί σε όλα τα χρόνια αυτά που έχουν περάσει, ότι η γυναίκα που επισκέπτεται τακτικά τον γυναικολόγο της και ελέγχεται τακτικά από αυτόν, έχει πολύ λίγες έως καθόλου πιθανότητες να αναπτύξει καρκίνο του τραχήλου. Γι αυτό λοιπόν, οι γυναίκες θα μπορείτε να είσαστε εντελώς ήσυχες, αν ξέρετε ότι υπάρχουν προληπτικές εξετάσεις οι οποίες σας εξασφαλίζουν σχεδόν 100% την απόλυτη υγεία σας.

http://www.iatronet.gr/article.asp?art_id=41

ΚΟΝΔΥΛΩΜΑΤΑ

Κονδυλώματα

Γράφει: Ιωσηφίδης Νίκος, Μαιευτήρας Χειρ. ΓυναικολόγοShare on facebook

Share on twitterShare on linkedinMorΑναγνωρίζονται από τον γιατρό με την απλή κλινική εξέταση με ένα μεγεθυντικό φακό όταν είναι μικρά,ή με το κολποσκόπιο από ειδικούς στη χρήση του γυναικολόγους. Παρουσιάζονται σαν μικρά αρχικά επάρματα, εξογκώματα στο δέρμα ή τους βλεννογόνους. Κλινικά διακρίνονται δυο τύποι: τα οξυτενή κονδυλώματα και τα πλατέα που είναι και χαρακτηριστικά συφιλιδικών αλλοιώσεων.Τα οξυτενή κονδυλώματα είναι σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα χαμηλής νοσηρότητας, με τοπική επέκταση και εξόγκωση αυτών. Στα αρχικά στάδια προκαλούν κνησμό μόνο. Αυτά, εάν αφεθούν χωρίς θεραπεία, μεγαλώνουν σαν όγκοι, σε σχήμα ανθοκράμβης και όταν επεκταθούν μπορούν να αποφράξουν την είσοδο του κόλπου.

Έχουν αναγνωριστεί 60 διαφορετικοί ιοί των ανθρωπίνων κονδυλωμάτων. Αυτοί μετά την λοίμωξη παραμένουν στο γεννητικό σύστημα για όλη τη ζωή. Μερικοί απ’ αυτούς προκαλούν τα κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων, αλλά οι περισσότερες από τις προκαλούμενες από τον ιό βλάβες, δεν είναι ορατές και δεν έχουν συμπτώματα.

Μερικές απ αυτές συνδέονται με τον καρκίνο του τραχήλου, του κόλπου.Ο ιός των κονδυλωμάτων παραμένει στο σώμα ισόβια, εκδηλώνοντας εξάρσεις και υφέσεις. Έτσι, ενώ το πρόβλημα μπορεί να έχει αντιμετωπιστεί μια φορά, υπάρχει η δυνατότητα να παρουσιαστούν τα κονδυλώματα στην περιοχή και πάλι.

Κονδυλώματα παρουσιάζονται εκτός από τον κόλπο και σε άλλες περιοχές των γεννητικών οργάνων, την ουρήθρα, τον πρωκτό, και σπανίως τον λάρυγγα και την γλώσσα. Για να εμφανισθούν τα κονδυλώματα περνούν 2-3 εβδομάδες από την μόλυνση. Στις έγκυες γυναίκες ή σε παρουσία άλλων κολπικών φλεγμονών, η ανάπτυξη είναι ταχύτερη.

Μεταδίδονται μόνο με την κολπική και πρωκτική επαφή και με τον στοματικό έρωτα, ενώ πολύ σπάνια, τα κονδυλώματα μπορεί να μεταδοθούν στο έμβρυο κατά την διάρκεια του τοκετού. Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με μικροσκοπική εξέταση δείγματος του ιστού.

Το τεστ ΠΑΠ μπορεί να ανακαλύψει, προκαρκινοματώδεις καταστάσεις που προκαλούνται από τον ιό των ανθρωπίνων κονδυλωμάτων, η έγκαιρη αντιμετώπιση των οποίων μπορεί να προλάβει τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας. Μόνιμη θεραπεία δεν υπάρχει. Αν και συνήθως υποτροπιάζουν, τα κονδυλώματα μπορούν να αντιμετωπισθούν με διάφορους τρόπους.

Μπορούν να αφαιρεθούν με επανειλημμένη εφαρμογή ποδοφυλλίνης ή άλλων κυταροστατικών υγρών. Άλλες πιο γρήγορες για την αντιμετώπιση του προβλήματος τεχνικές, είναι χειρουργικές διαθερμίες, καυτηριασμοί, κλασική χειρουργική εξαίρεση, χειρουργική εξαίρεση (εξαέρωση των κονδυλωμάτων με ακτίνες Laser, κρυοχειρουργική (κρυοπηξία) και η εφαρμογή ποδοφυλλίνης ή οξέος).

Πραγματική προστασία δεν υπάρχει και ο κυριότερος λόγος είναι ότι πολλά άτομα που είναι φορείς δεν το γνωρίζουν διότι είναι ασυμπτωματικά.

Δεν υπάρχει ακόμη ανοσοβιολογική διερεύνηση αυτών. Το τεστ ΠΑΠ με την μέθοδο της υγρής σταγόνας είναι το πλέον έγκυρο και προηγμένο τεστ πρόληψης.

Τα προφυλακτικά (τόσο το ανδρικό αλλά κυρίως το γυναικείο ) προσφέρουν προστασία από τον ιό των κονδυλωμάτων. Όταν στην σεξουαλική επαφή υπάρχουν πολλά υγρά ο ιός μπορεί να διαχυθεί πέρα από την προστατευόμενη περιοχή. Άρα και καταστάσεις που προκαλούν υπερέκκριση υγρών από την γυναίκα στην επαφή πρέπει να διερευνώνται σχολαστικά.

Συμβουλή για τις υποψήφιες μητέρες

Διευκρινίζοντας ότι είναι χαμηλής νοσηρότητας νόσημα, στην περίπτωση που ο σύζυγος σας το έχει και εσείς δεν κολλήσατε ακόμη, τότε η απάντηση στο τι θα κάνετε τώρα που θέλετε παιδί είναι ότι θα έχετε ελεύθερες επαφές χωρίς προφυλακτικό μόνο το διάστημα που προσπαθείτε για παιδί. Ο σύζυγος σας θα έχει φυσικά κάνει τις ανάλογες θεραπευτικές προσπάθειες.

Εάν παρουσιάζει συχνά νέα επάρματα δυο πράγματα συμβαίνουν: η είναι ο ίδιοςασθενικός χωρίς αντίσταση στον ιό ή το κολλάει από αλλού και πάλι.

http://www.iatronet.gr/article.asp?art_id=6469